|
|
|
|
|
حديث اخلاقى: مصافحه» متن حديث: عن مالك ابن أعين الجهني قال: أقبل إليّ ابوعبدالله(عليه السلام) فقال: أنتم والله شيعتنا (إلى أن قال:) لايقدر أحدٌ أن يصف حقّ المؤمن ويقوم به ممّا أوجب الله على أخيه المؤمن والله يا مالك انّ المؤمنين ليلتقيان فيصافح كل واحد منهما صاحبه فما يزال الله ناظراً إليهما بالمحبّة والمغفرة وإنّ الذنوب لُتُحاتّ عن وجوههما وجوارحهما حتّى يفترقا... .(1) ترجمه حديث: مالك بن اعين مى گويد: امام صادق(عليه السلام) نگاهى به من كرد و فرمود به خدا قسم شما شيعه ما هستيد. و در ادامه فرمود: كسى قادر نيست كه حق مؤمن بر مؤمن را توصيف كرده و آن را ادا كند; به خدا اى مالك از آن حقوقى كه خداوند نسبت به برادر مؤمن واجب كرده اين است كه وقتى دو برادر مؤمن به هم مى رسند، هر كدام با برادرش مصافحه كند كه در اين حال پيوسته خدا نظر محبّتش را شامل آنها مى كند و گناهانى كه با صورت انجام شده و گناهانى كه با اعضا و جوارح انجام داده اند شروع به ريختن مى كند تا زمانى كه از هم جدا شوند. شرح حديث: «تحات» به معنى فرو ريختن و فرو افتادن است و ريختن برگ درخت را «حت» مى گويند; تعبير به «حتّ» ذنوب در بسيارى از روايات هجده گانه اين باب آمده است. به حسب ظاهر مصافحه كردن بى خرج و عمل كوچكى است ولى اين كار كوچك اين همه ثواب و بركت دارد و باعث ريزش گناهان و جلب رحمت خداوند است و نشان مى دهد كه اسلام دين محبّت است و يك مظهر و نشانه كوچك از آن همين عمل است. مهمترين سرمايه مسلمانان در مقابل دشمنان همين مودّت و محبّت است. در آغاز انقلاب محبّت بى سابقه اى بين مردم بود و همه به فكر هم و مثل برادر بودند به طورى كه وقتى بر اثر اعتصاب عدّه اى به مشكل مى افتادند ديگران كمك مى كردند. يا اگر كسى در زندان و تبعيد بود، به خانواده او محبّت مى كردند; عامل پيشرفت انقلاب همين روحيّه بود به طورى كه مردم با دست خالى در مقابل دشمن سر تا پا مسلّح به پيروزى رسيدند، هيچ كمك خارجى در كار نبود و عمده عامل آن همبستگى عجيب مردم با هم بود. عكس آن، امروز در ميان مسلمانان ايجاد شده است و پراكندگى و اختلاف در ميان آنها حاكم است. اسلامى كه براى مصافحه اين قدر ارزش قائل است، به گونه اى رفتار كرده اند كه برادر را دشمن مى دانند و دشمن را دوست خيال مى كنند. حزب اللهى كه در سنگر دفاع از اسلام است را دشمن مى پندارند ولى دشمنان خود را دوست مى دانند. چه خوب است حكّام كشورهاى اسلامى دوست شناس باشند و كنار هم بنشينند و مشكلات را حل كنند. در داخل كشور هم بايد هر چه به انتخابات نزديك تر مى شويم محبّت و صميميّت بيشتر شود. 1. وسائل، ج 8، ح 17، باب 126 از ابواب آداب العشرة |
||