|
|
|
|
|
حديث اخلاقى: ريزش گناهان» متن حديث: عن أبي عبيدة قال: كنت زميل أبي جعفر(عليه السلام) وكنت أبدأ بالركوب ثمّ يركب هو فإذا استوينا سلّم وسائل مسألة رجل لا عهد له بصاحبه وصافح قال: وكان إذا نزل نزل قبلي فإذا استويت أنا و هو على الأرض سلّم وسائل مسألة من لا عهد له بصاحبه فقلت يابن رسول الله إنّك لتفعل شيئاً ما يفعله مَن قبلنا وإن فعل مرّة فكثير فقال: أما علمت ما في المصافحة إنّ المؤمنين يلتقيان فيصافح أحدهما صاحبه فلا تزال الذنوب تتحاطّ عنهما كما يتحاطّ الورق عن الشجر والله ينظر إليهما حتّى يفترقا.(1) ترجمه حديث: ابوعبيده (از اصحاب امام باقر(عليه السلام)) مى گويد: همراه امام باقر(عليه السلام)بودم و من (به جهت احترام) پيش از ايشان سوار شدم سپس ايشان سوار شدند زمانى كه همرديف هم قرار گرفتيم حضرت سلام و احوالپرسى كرد همانند كسانى كه تازه به هم مى رسند و در وقت پياده شدن پيش از من پياده شدند و وقتى من هم پياده شدم و هر دو بر زمين قرار گرفتيم سلام و احوالپرسى كرد همانند كسانى كه تازه به هم رسيده اند (راوى مى گويد من از اين حركت امام تعجّب كردم و) عرض كردم: يابن رسول الله كارى كرديد كه كسانى كه پيش ما هستند چنين برنامه اى ندارند و اگر يك بار هم احوالپرسى كنند زياد است حضرت فرمود: آيا نمى دانى مصافحه و دست دادن چقدر ثواب دارد وقتى دو فرد با ايمان با هم ملاقات مى كنند و يكى با ديگرى مصافحه مى كند گناهان آنان همانند برگ درختان مى ريزد تا زمانى كه از هم جدا شوند. شرح حديث: زميل به معنى دوست و همكلاسى است و به هم مركب هم گفته مى شود يعنى وقتى كجاوه بر مركب مى گذاشتند، در هر طرف يك نفر مى نشست كه به آن دو زميلان مى گفتند. نكته قابل توجّه است اين كه در زمان ما معمول نيست در مسافرت هر لحظه با هم سلام و احوالپرسى كنيم ولى اين در واقع بيان اهميّت و تأكيد است. گاه مى شود كه امام سه بار كارى را انجام مى دهد، تا مردم حداقل يك بار آن را انجام دهند و فراموش نشود، به طورى كه زميل حضرت مى گويد يك بار هم پيش ما زياد است. اين نمونه اى از دستور اسلام است كه وقتى انسان ملاحظه مى كند و با مكاتب ديگر مقايسه مى كند در هيچ مكتبى بر دوستى و محبّت تا اين اندازه تأكيد نشده است. اين برنامه اسلام است كه اگر آن را درست به جامعه خود و دنيا معرّفى كنيم، باعث پيشرفت ما خواهد بود. بنابر اخبار واصله در تمام كشورهاى اروپايى يك حزب براى مبارزه با اسلام تشكيل شده ولى در عين حال اسلام در حال پيشرفت است كه اين ثمره فرهنگ غنى اسلام است و ثابت خواهد كرد كه خشونت وهابى هاى سلفى كه يك اقليّت محدود هستند جزء برنامه هاى اسلام نيست. اسلام آيين محبّت و دوستى است و اگر اين ريزه كارى ها منتشر شود خواهيد ديد چقدر اثر خواهد گذاشت و اگر اين خشونت نبود به مراتب اسلام با سرعت بيشتر پيشرفت مى كرد. البتّه محبّت در اسلام فقط براى مسلمين نيست براى غير مسلمانها هم هست. در روايات داريم كسى كه تشنه اى را سيراب كند اجر فراوانى دارد و يا كسى كه انسانى را از غرق شدن و يا از آتش سوزى نجات دهد پاداش فراوان دارد كه منحصر به مسلمانان نيست و هر انسانى را شامل است. ما با كسانى كه با ما سر جنگ ندارند مشكل نداريم و صريح آيه است كه: لا ينهاكم الله عن الذين لم يقاتلوكم في الدين ولم يخرجوكم من دياركم أن تبرّوهم.(2) ما غير مسلمانان را به چهار دسته تقسيم مى كنيم: اهل ذمّه، معاهدين، مهادنها و محاربها كه حساب اين دسته از بقيّه جداست و تا سه گروه ديگر بر سر پيمان خودشان هستند ما هم بر سر پيمان خود هستيم; حتّى مهادنها كه با ما رابطه سياسى ندارند و با ما پيكار نكرده اند و ما را از ديار خود خارج نكرده اند به آنها خوبى مى كنيم. اين دستورات اسلام بايد منتشر شود. 1. وسائل، ج 8، ح 2، باب 127 از ابواب آداب العشرة. |
||